كى به ياد دارى و چه وقت بوده كه فرزندان « عبد المطلب » به دشمن پشت كنند ، و از شمشير بترسند ؟ ! « پس كمى صبر كن كه حريفت به ميدان خواهد آمد » ! . به زودى آن كس را كه تعقيب مىكنى به تعقيب تو بر خواهد خواست ، و آنچه را كه از آن فرار ميكنى ، در نزديكى خود خواهى يافت و من در ميان سپاهى عظيم از مهاجران و انصار و تابعان ، به سرعت به سوى تو خواهم آمد با كسانى كه جمعيتشان بهم فشرده است ، به هنگام حركتشان غبار ، آسمان را تيره و تار مىكند ، لباس شهادت در تن دارند ، بهترين ملاقات برايشان ملاقات با پروردگارشان است . همراه اين لشكر فرزندان بدرند ، و شمشيرهاى هاشمى ، كه مىدانى لبه تيز آنها چگونه بر پيكر برادر ، دائى جد و خاندانت قرار گرفت ! « « وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ » » ( و اين از ستمگران دور نيست ) ! . « 1 » 29 - از نامه‌هاى امام عليه السلام باهل بصره ( 464 . ) گسستن ريسمان اتحاد و پراكندگى شما طورى بود كه خود از آن آگاهيد ، من از مجرم شما گذشتم ، و شمشير از فرارى شما برداشتم ، و آنان كه به جانب من آمدند پذيرفتم و از تقصيرشان صرفنظر كردم . اگر هم اكنون افكار مهلك و نظريات ضعيف و فاسد ، شما را به مخالفت و ستيزه با من بكشاند ، سپاه من آماده ، و پا در ركابند ! و اگر مرا مجبور به حركت سازيد . . . ،

--> 1 - سورهء هود ( 11 ) ، آيهء 83 .